زیان هنگفت بزرگان فناوری از بحران تنگه هرمز؛ اختلال در عبور نفتکش‌ها از تنگه هرمز و در پی آن افزایش بهای انرژی، هزینه برق مراکز داده، حمل‌ونقل تجهیزات و تولید نیمه‌رساناها را بالا برده و غول‌های فناوری را زیان‌های قابل توجهی روبه‌رو ساخته است.

به گزارش پایگاه خبری آب‌های آزاد، شاخص نزدک 100 در طول این ماه بیش از ۵.۸ درصد کاهش یافت و ارزش بازار شرکت‌های حاضر در آن با افتی بیش از ۲ تریلیون دلار روبه‌رو شد. نگرانی اصلی سرمایه‌گذاران، فاصله فزاینده میان سرمایه‌گذاری‌های عظیم در هوش مصنوعی و بازده اقتصادی این فناوری بود.

بنابر اعلام رویترز در سی‌ام اکتبر ۲۰۲۶ (۸ ‌آبان ۱۴۰۵)، براساس داده‌های مؤسسه Dealroom، شرکت‌هایی که بیشترین ضرر را در این جریان داشته‌اند مشخص شده است؛ این آمار که تا پایان اکتبر ۲۰۲۶ محاسبه شده برای اینتل 45 درصد، دل 21 درصد، آلفابت 19 درصد، ای‌ام‌دی 17 درصد، متا 15 درصد، اسپیس‌ایکس 11 درصد، انویدیا 10 درصد، اوراکل 5 درصد، آمازون 3 درصد است.

شرکت‌های بزرگ فناوری طی سال‌های اخیر بالغ بر صدها میلیارد دلار برای ساخت مراکز داده، خرید پردازنده‌های پیشرفته و توسعه مدل‌های هوش مصنوعی هزینه کرده‌اند.

بانک جی‌پی‌مورگان پیش‌بینی می‌کند سرمایه‌گذاری جهانی در زیرساخت‌های هوش مصنوعی طی سال ۲۰۲۶ به ۹۰۰ میلیارد دلار برسد، رقمی که احتمالاً تا سال۲۰۳۰ به مجموع ۵.۵ تریلیون دلار خواهد رسید.

با این ‌حال، رشد درآمدها هنوز نتوانسته نگرانی‌ها درباره سرعت بازگشت سرمایه را کاملاً برطرف کند. افزایش استقراض و فشار بر جریان نقدی، حساسیت بازار نسبت به گزارش‌های مالی شرکت‌ها را بیشتر کرده است.

اختلال در عبور نفتکش‌ها از تنگه هرمز، فشار مضاعفی بر اقتصاد جهانی وارد کرده است. براساس داده‌های پایش بحران انرژی، قیمت نفت برنت در سی‌ام اکتبر به حدود ۱۱۳.۵۴دلار رسید؛ این رقم نسبت به پیش از آغاز بحران، افزایش چشمگیری نشان می‌دهد.

افزایش بهای انرژی، هزینه برق مراکز داده، حمل‌ونقل تجهیزات و تولید نیمه‌رساناها را بالا می‌برد. هم‌زمان، فشارهای تورمی می‌تواند روند کاهش نرخ بهره در آمریکا را دشوارتر کند.

افزایش یا تداوم نرخ‌های بهره بالا، دو پیامد مهم دارد: نخست، تأمین مالی پروژه‌های عظیم هوش مصنوعی گران‌تر می‌شود.

دوم، ارزش فعلی سودهای مورد انتظار آینده کاهش می‌یابد. این مسئله به‌ویژه برای شرکت‌هایی خطرناک است که بخش بزرگی از ارزش سهام‌شان بر مبنای رشد درآمد در سال‌های آینده تعیین شده است.

ریزش اخیر لزوماً به معنای فروپاشی صنعت هوش مصنوعی نیست، بلکه می‌تواند نشانه تغییر معیارهای سرمایه‌گذاری باشد.

بازار اکنون به‌جای وعده‌های بلندپروازانه، به‌دنبال درآمد واقعی، جریان نقدی پایدار و بازده قابل‌اندازه‌گیری است. در چنین شرایطی، تداوم بحران انرژی و نااطمینانی ژئوپلیتیک می‌تواند فشار بر ارزش‌گذاری شرکت‌های فناوری را افزایش دهد.

پیام بازار روشن است: عصر سرمایه‌گذاری بی‌محابا در هوش مصنوعی، بدون پاسخ‌گویی درباره سودآوری، با چالشی جدی روبه‌رو شده است.